รู้กฏหมาย รู้ทัน ไม่เสียเปรียบ

ภาค 1 นุจรินทร์... เธอชื่อ...นุจรนทร์ (o60ibomin)

ณ ดินแดนอันไม่ไกลโพ้น ประกอบด้วยมวลธาตุมากมายหลายชนิด รวมตัวก่อกำเนิดเป็นดินแดนที่สมบูรณ์ มีสิ่งมีชีวิตมากมายหลายชนิดอาศัยอยู่รวมกัน เป็นวัฎจักรแห่งชีวิต อาศัยห่วงโซ่อาหารในการดำรงชีพ

ความขัดแย้ง การแข่งขัน การเอารัดเอาเปรียบ เริ่มทวีความรุนแรง เกินกว่าอำนาจแห่งกฎหมายจะควบคุมได้ทั้งหมด การต่อสู้ดิ้นรน เพื่อการเอาชนะ ให้ได้มาซึ่งความเป็นหนึ่ง ก่อกำเนิดขึ้น และเกิดขึ้นอีกครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่มีท่าทีว่าจะจบสิ้นลงง่ายๆ เงาแห่งความมืดมิด ย่างก้างเข้ามาอย่างเยือกเย็น และพร้อมจะทำลายล้าง ทุกคนที่ไม่เตรียมตัว

ไม่ห่างออกไปจากที่นี่ ระบบการสื่อสารไร้สาย ได้นำพาองค์กรแห่งหนึ่ง ที่เรียกว่า INTELIGENCE AGENCY LAWYERS MANKIND (หรือเรียกกันสั้นๆว่า I.A.L.M.) ซึ่งก่อตั้งขึ้นมาเพื่อหาทางออกให้กับปัญหาทางกฎหมายของหลายคน เพื่อมิให้ตกเป็นเหยื่อของพวกที่เอารัดเอาเปรียบ

พวกเขาทำงานอย่างทุ่มเท แรงกายแรงใจให้กับภารกิจที่บางครั้ง อันตรายถึงชีวิต

แต่พวกเขาไม่มีกองกำลังใดๆคอยคุ้มกัน ไม่มีอาวุธ มีเพียงคลังสมองแห่งปัญญาเท่านั้น ที่เป็นอาวุธที่แหลมคม และทรงอนุภาพ

พวกเขาจำเป็นต้องปกปิดตัวเอง เพื่อความปลอดภัย

ทุกคนได้รับการอบรม ฝึกฝนอย่างช่ำชอง จนได้รับการคัดเลือกเข้าสู่องค์กรแห่งนี้

และแล้ววันเวลาที่ทุกคน รอคอยก็มาถึง

}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}

โอ..ซ่า โอ..ซ่า โอ..ซ่า เสียงนาฬิกาปลุกของนุจรินทร์ ดังขึ้นลั่นคอนโดของเธอ ตอนตี 5 เธองัวเงียขึ้นมาปิดเสียงปลุก แล้วกะว่าจะนอนต่ออีกซํกงีบ เพราะเมื่อคืนไปฉลองกับเพื่อนทีมทนายความของ I.A.L.M. จนเมาแทบจำทางกลับบ้านไม่ถูก แต่ถึงจะเมาแค่ไหนก็ต้องตื่น ก็วันนี้เธอได้รับคำสั่งจากฝ่ายปฏิบัติการให้นั่งเครื่องบินไปเชียงใหม่ เที่ยวบินที่ ทีจี 872 เธอต้องไปให้ถึงสนามบินตอน 8 โมง เพื่อจะได้ขึ้นเครื่องตอน 9 โมงเช้า เอกสารที่เธอต้องอ่านอยู่บนที่นั่งบนเครื่องบิน ทุกอย่างเตรียมไว้ให้เรียบร้อยแล้ว

เธอนึกขึ้นได้ แล้วรีบอาบน้ำแต่งตัวอย่างรวดเร็ว แต่ไม่ลืมพกพาความสวยอย่างมั่นใจของเธอไปด้วย ก่อนออกจากห้องเธอไม่ลืมที่จะสำรวจทุกอย่างในห้องอย่างละเอียด พร้อมกับรีโมทกล้องวงจรปิด ที่ถูกติดไว้ทุกซอกภายในห้องพัก โทรศัพท์มือถือ คอมพิวเตอร์ที่เขียนบนหน้าจอได้เลย ใช้แทนสมุดบันทึก

(คอมพิวเตอร์รุ่นนี้ถูกสร้างขึ้นในปี 2560 มีโปรแกรมอัจฉริยะที่สามารถทำงานได้ตามใจนึก มีข้อมูลทุกอย่าง เป็นระบบที่เขียนบนหน้าจอแล้วโปรแกรมจะแปลงเป็นตัวหนังสือแบบพิมพ์โดยอัตโนมัติ ต่ออินฟาเรดกับโทรศํพท์ สั่งการด้วยเสียง และความไฮเทคอีกมากมาย รวมทั้งตากล้องอัจฉริยะและหน่วยบันทึกเสียงอัจฉริยะ ที่คุณเพียงนึกขึ้นมา โปรแกรมจะอ่านค่าความร้อนและจังหวะการเต้นของหัวใจและอ่านค่าความต้องการและทำงานตามนั้นทันที)

เธอไปถึงสนามบินตอน 7.30 พอดี เชคอิน และนั่งจิบกาแฟ

ผู้โดยสารที่จะเดินทางไปจังหวัดเชียงใหม่กับเที่ยวบิน ทีจี 872 ขอเชิญขึ้นเครื่องได้แล้วค่ะ เสียงประกาศจากประชาสัมพันธ์ของสนามบิน

เธอรีบเดินไปขึ้นเครื่องทันที ตื่นเต้นอยากรู้ว่าภารกิจที่ได้รับมอบหมาย คืออะไร

ทันทีที่เธอนั่งลงบนที่นั่งบนเครื่องบิน แอร์สาวสวยเดินยื้มหวานมาที่เธอทันที

"คุณนุจรินทร์ ใช่หรือเปล่า ค่ะ" แอร์โฮสเตสถาม พร้อมกับยื่นมือให้กับเธอ และแอบส่งไมโครซิป ให้กับเธอ "ของคุณค่ะ" แล้วก็เดินไปทางตอนท้ายของเครื่องบิน

นุจรินทร์ รับแล้วรีบเสียบไมโครซิปนั้นเข้ากับโทรศัพท์มือถือของเธอทันที และต่อเข้ากับคอมพิวเตอร์ของเธอ เพื่อดูข้อมูล เธอมีเวลา 15 นาที ก่อนเครื่องจะ TAKE OFF

เธอรีบอ่านคำสั่งทันที "ไปขึ้นศาลจังหวัดเชียงใหม่ เวลา 11.00 น. เรื่องคดีเช่าซื้อ รายละเอียดตามนี้"

เธอนั่งอ่านสำนวนคำฟ้องที่บริษัทให้เช่าซื้อรถยนต์แห่งหนึ่ง ฟ้องเรียกผู้เช่าซื้อให้ชำระค่าขาดราคา ค่าขาดประโยชน์ ค่าติดตาม ดอกเบี้ยค้างชำระ

โธ่..นึกว่าอะไร เจ้านายทำไมชอบทำให้ตื่นเต้นอยู่เรื่อย เรื่องแค่นี้เอง เธอนึกในใจ เพราะคดีประเภทนี้เป็นคดีที่เธอมีความชำนาญเป็นพิเศษ

แต่ที่เธอยังไม่รู้ว่า อะไรกำลังรอคอยเธออยู่

]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]

เสียงสัญญาณดังขึ้นที่โทรศัพท์มือถือของเธอ

เธอหยิบออกจากกระเป๋ามาดูว่าใครติดต่อมา

ปรากฎข้อความบนหน้าจอของเธอว่า A.I.L.M. นั่นซึ่งหมายถึงข้อความจากองค์กรของเธอนั่นเอง

เธอเปิดดูทันที "ไปห้องรับรอง 4208 ที่ศาล จ.เชียงใหม่ พบผู้พิพากษาสมภพ อัยการเฉลิมชัย เขารออยู่ โชคดี" เธออ่านแล้วก็ปิดหน้าจอนั้นทันที

รถตู้พาเธอมาถึงศาลจังหวัดเชียงใหม่ เธอมุ่งหน้าไปที่จุดนัดพบทันที

ที่ห้องรับรองที่ 4208 ประตูห้องเปิดอยู่ ชาย 2 คน นั่งรอเธออยู่ที่โต๊ะแบบวงกลมแบบหรูหรา ชายสองคนนั่งบนเก้าอี้คนละตัว เก้าอี้ว่างหนึ่งตัว สำหรับเธอ

"เชิญนั่ง คุณทนาย" เสียงจากชายหนึ่งในห้องนั้นเชิญ เธอลงนั่ง

"ขอบคุณค่ะ"

"เชิญท่านอัยการเฉลิมชัย"

"จำเลยในคดีที่คุณต้องว่าความให้นี้ เป็นทายาทคนเดียวของคุณอิศเรศ วิศวกรการบิน ที่ออกแบบรถรุ่นใหม่ให้กับบริษัทผลิตอากาศยาน ซึ่งตอนนี้อยู่ระหว่างการทดลองอยู่ เมื่อ 2 ปีก่อน เขาซื้อรถคันหนึ่ง เป็นรถกันกระสุน โดยทำสัญญาเช่าซื้อกับบริษัททีเป็นโจทก์ในคดีนี้ เราทราบว่าเขาทำสัญญาเช่าซื้อ เพื่อตกแต่งบัญชีทางการเงิน คุณอิศเรศผ่อนชำระมาเรื่อย เมื่อ 8 เดือนก่อน รถของเขาถูกลอบยิงจากเฮลิปคอปเตอร์ แต่ยิงไม่สำเร็จ แต่รถเสียหลักไปชนกับเสาไฟฟ้าแรงสูงข้างทาง รถเกิดเพลิงไหม้ แทบทั้งคัน แต่คุณอิศเรศรอดตายราวปาฏิหาร อีก 2 สัปดาห์ เขาเสียชีวิตพร้อมภรรยา เพราะเครื่องบินเล็กที่เขาขับตก ที่เชียงราย ทางการสอบสวนพบว่า มีคนทำให้เครื่องยนต์ขัดข้อง สรุปว่ามันไม่ใช่อุบัติเหตุ เขาถูกฆาตกรรม เราสงสัยคนใกล้ชิดเขา" อัยการเฉลิมชัยร่ายยาว

"ตอนนี้ลูกชายเขาที่ยังมีชีวิตอยู่ อายุแค่ 12 ปี เขาจำเป็นต้องมีผู้ดูแลในเรื่องทรัพย์สิน น้องชายคุณอิศเรศ เคยยื่นคำร้อง เพื่อขอเป็นผู้ดูแลทรัพย์สิน มีญาติฝ่ายเมียคุณอิศเรศมาคัดค้าน ยังไม่ทันไต่สวน ผู้ที่มาคัดค้าน เสียชีวิตทางรถยนต์ ตำรวจยังหาสาเหตุไม่ได้ ผมเลยยกคำร้องของน้องชายคุณอิศเรศด้วย เพราะดูแล้วลูกชายคุณอิศเรศอาจจะอยู่ในอันตราย เพราะคุณอิศเรศมีหุ้นกับน้องชายทำบริษัทเกี่ยวกับการบิน และมีบริษัทในเครืออีกหลายแห่ง มูลค่ามหาศาลเลย อัยการเลยยื่นคำร้องขอเป็นผู้ดูแลทรัพย์สินของคุณอิศเรศ ผมมีคำสั่งแต่งตั้งท่านอัยการเฉลิมชัยไปแล้ว แต่อัยการต้องการให้คุณช่วย เราถึงเรียกตัวคุณมา" ท่านผู้พิพากษาสมภพร่ายยาวเช่นกัน

"พรุ่งนี้ตอน 9.00 ผมจะอ่านคำสั่ง แต่งตั้งคุณเป็นทนายความให้กับทายาทของคุณอิศเรศ" ท่านสมภพกล่าวต่อ

"ผู้กองนิด มือดีของหน่วยคุ้มครองพยาน จะคอยดูแลความปลอดภัยให้คุณ ขอให้โชคดี" ผู้พิพากษาสมภพ กล่าวส่งท้าย

เธอลุกจากที่นั่งพร้อมกล่าวลาบุคคลทั้งสอง แล้วเดินตามหมวดนิดไป ขึ้นรถที่หน้าศาล

]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]

"คุณนุจรินทร์ ใช่หรือเปล่าครับ" เสียงชายหนุ่มท่าทางสง่า ในชุดสูทสีดำ ที่ยืนอยู่ต่อหน้าเธอ พร้อมกับผู้ชายอีก 2 คน

"ลูกเป็นลอยน้ำ 2 วัน" นุจรินทร์ ถามกลับ เพราะนี่คือรหัสที่ต้องถาม เพื่อความปลอดภัยของเธอในภารกิจครั้งนี้

"วันอังคารกับวันพฤหัส" ชายหนุ่มตอบกลับ

ชายหนุ่มตอบรหัสถูกต้อง เธอเดินไปกับชายหนุ่มนั้นทันที

มีรถตู้มารอรับเธอที่หน้าสนามบินนานาชาติเชียงใหม่ ชายหนุ่มเปิดประตูรถตู้ให้กับเธอ แล้วขึ้นไปนั่งตอนหน้าคู่คนขับ ชายอีก 2 คนเดินไปขึ้นรถขับเคลื่อนสี่ล้ออีกคันหนึ่ง ซึ่งจอดอยู่ข้างหน้า แล้วรถทั้งสองคันก็เคลื่อนตามกันออกไป